Heidi Nagelhout

Een nieuwe balans is keihard nodig. We kunnen en mogen onze ogen niet langer sluiten. De wereld staat in brand. Niet als een vage metafoor, maar als rauwe, dagelijkse realiteit. Maatschappelijke fundamenten wankelen enorm, de aarde koerst af op haar maximale grenzen en de polarisatie snijdt dieper dan ooit. In plaats van te luisteren naar de urgente boodschap die verteld wil worden, reageren we met wat we al eeuwen doen: we gaan nog harder duwen, nog sneller produceren, nog meer controleren...

Het staat hoog op de agenda van vrijwel elke HR-professional en organisatie: het terugdringen van het verzuimpercentage, het voorkomen van burn-outs en het vergroten van de vitaliteit. We bieden budgetten voor de sportschool, organiseren workshops over timemanagement en sturen medewerkers naar coaches om te praten over hun werkdruk. Allemaal waardevolle initiatieven. Maar als we eerlijk naar de cijfers kijken, moeten we onszelf een kritische vraag stellen: Lossen we hiermee de échte oorzaak...

Kijk eens om je heen. Wat zie je als je het nieuws opent, of simpelweg kijkt naar de ogen van de mensen om je heen? Onrust. Polarisatie. Een collectief gevoel van krapte. En misschien wel het meest duidelijke signaal van deze tijd: de enorme hoeveelheid burn-outs en mensen die emotioneel vastlopen. Ik zie dit niet als een fout in het systeem. Ik zie het als een boodschap. Onze jas past niet meer. Hij beknelt en verstikt ons, omdat we aan de vooravond staan van een volgende stap in onze...