Mijn reis van 'Stoere Heidi' naar zachte vrouwelijke kracht
Ik weet hoe het is om je mannetje te staan. Om de wereld tegemoet te treden met een schild van daadkracht en een onvermoeibare 'niet zeuren maar doorgaan'-mentaliteit. Jarenlang was ik de 'stoere Heidi'. Maar achter dat schild ontdekte ik dat mijn grootste kracht niet lag in het bevechten van de buitenwereld, maar in het thuiskomen bij mijn essentie en in mijn eigen lichaam.
'Stoere Heidi'
Mijn pad begon in het mooie Elburg. Als kind al leerde ik dat actie en kracht de weg waren naar verbinding. Ik was vooral buiten te vinden: in bomen klimmen, politie en boefje spelen, hutten bouwen, stoeien met mijn vader en wat later een vriendengroep met voornamelijk jongens en natuurlijk ook aanvoerder van het volleybalteam. Dat 'stoer zijn' werd mijn belangrijkste overlevingsstrategie. Het hielp me om dapper te zijn, emoties die te spannend waren, vakkundig te parkeren en vooral de ander ook op een veilige afstand te houden.
Het vormde de perfecte blauwdruk voor mijn carrière bij de politie in Den Haag. Als 18-jarige in uniform leerde ik mijn pantser nog verder te verstevigen. Ik dacht dat dit mijn kracht was, maar ik was onbewust mijn Ego verder aan het opbouwen: een masker van onverwoestbaarheid dat me afsneed van mijn gevoel en mijn lijf. Ik noem dat tegenwoordig de fase waarin we in-gewikkeld worden.
`Ik dacht dat dit mijn kracht was, maar ik was onbewust mijn Ego verder aan het opbouwen: een masker van onverwoestbaarheid dat me afsneed van mijn gevoel en mijn lijf.'
Crisis als kans
Lange tijd hield ik alle ballen hoog. Terwijl iedereen om me heen gelukkig leek, zei ik tegen mezelf: "Als zij maar gelukkig zijn, dan is het oké dat ik dat niet ben." En zo hield ik dat nog een aardig tijdje vol. Tot ik echt niet meer kon. Het lukte me niet langer om de strandbal onder water te drukken. Mijn relatie liep vast en daarmee moest ik het ergste doen wat ik tot nu in mijn leven heb gedaan, mijn kinderen vertellen dat papa en mama uit elkaar gaan. Als ik dit nu type voel ik weer een traantje in mijn ooghoek. En die mag er nu gelukkig helemaal zijn. Ook nam ik in diezelfde tijd, na twintig jaar, ontslag bij de politie.
Deze crisis was pijnlijk, maar ook mijn grootste leraar. Ik ontdekte dat onze diepste dalen vaak de waardevolste groei met zich meebrengen. Het was het moment dat de 'Stoere Heidi' mocht gaan rusten en de echte Heidi mocht opstaan. Voor het eerst koos ik echt voor mezelf. Een weg van heling volgde, waarin ik niet alleen mijn leven, maar ook de relatie met mezelf en mijn gezin opnieuw vormgaf.
In mijn zoektocht ontdekte ik een cruciale waarheid: ons lijf onthoudt alles. Alle ervaringen/incidenten bij de politie en in mijn privéleven, de spanning van het 'sterk moeten zijn', en alle niet gevoelde emoties uit mijn jeugd en verdere leven hadden zich opgeslagen in mijn lichaam.
Echte vrijheid ontstaat pas als we ons hoofd en lijf weer met elkaar verbinden. Daarom werk ik vanuit de Nieuwe Psychologie in combinatie met lichaams- en ademwerk. We pellen de lagen van het Ego af, maar we gaan ook naar de gevoelslaag in het lichaam. Pas als je de veiligheid weer kunt vinden in jezelf — in je eigen lijf — staat je fundament werkelijk als een huis. Vanuit die veiligheid kan je bezieling weer vrijelijk gaan stromen.
Terug in je lijf: Je ware fundament
De metafoor: Golf, Stroming en Oceaan
Ik werk graag met de metafoor van de Nieuwe Psychologie (Jentien Keijzer): het golfje, de stroming en de oceaan. Oftewel onze multidimensionale identiteit.
-
Het golfje is ons Ego/Persona (denken, voelen, ervaren). Het denkt dat het hard moet werken om hoog te blijven en is bang om te pletter te slaan. Het denkt dat het alleen een golfje is.
-
De stroming is onze Ziel (kwaliteiten, eigenschappen). De koers die we varen als we durven te luisteren naar onze intuïtie. De stroming die maakt hoe we uniek kunnen ‘golven’.
-
De oceaan is onze essentie, onze ware identiteit. De plek van eenheid en verbondenheid met alle dingen. En wij zijn dus alles. Er is geen oceaan, zonder stroming en golfjes. En er is geen golfje zonder de stroming en zonder de oceaan.
We zeggen ‘Ik’ tegen het golfje, maar we zijn de Oceaan. Dat is onze ware identiteit.)
Wat ik voor jou kan betekenen
Vandaag de dag is de 'hardheid' van vroeger getransformeerd in een diepe, innerlijke stevigheid. Ik ben nog steeds die daadkrachtige Heidi, maar nu geworteld in rust en balans. Samen met mijn man en kinderen geniet ik van het leven in Elburg, vanuit een basis die echt klopt.
In mijn praktijk help ik je om jouw eigen 'rode draad' te ontwarren. Welke strategieën zitten je nu in de weg? Via gesprek, adem en lichaamsbewustzijn zakken we van je hoofd naar je hart. Ik sta naast je in de frontlijn van jouw ontwikkeling, totdat je weer voluit durft te leven vanuit wie je werkelijk bent.
Ben jij klaar om je schild te laten zakken, de veiligheid in je lijf te herstellen en je essentie weer te laten stromen?
`Be the change, you want to see in the world'
- Mahatma Gandhi